Dag mooi mens en lieve ziel, wat fijn dat je hier even langs bent gekomen. Kom je op deze pagina dan is dat een bewust keuze geweest, misschien ben je opzoek naar datgeen wat jou misschien verder kan helpen op jouw innerlijke reis? Of is het nieuwsgierigheid? Alles mag er zijn.
Als je kijkt naar de titel ‘herstel de verbinding met jezelf’, dan kan dat wel voor wat verwarring of weerstand kunnen zorgen.
Ik weet dat dat bij in het begin wel zo was. Vaak lees ik in comments of hoor ik mensen tegen elkaar zeggen, maar je bent toch al heel?
Dat klopt, je bent niet gebroken, er valt niets te fixen, want inderdaad je bent al heel. En toch kun je je gebroken, incompleet en leeg voelen. En ja, hoe verklaar je dat gevoel dan?
Wanneer we op jonge leeftijd geconfronteerd worden met heftige situaties, of dit nu eenmalig een heftige gebeurtenis is of langdurig en structuele gebeurtenissen zijn, uit zelfbescherming is een kind geneigd zichzelf te ontkoppelen.
Dit doet het kind om de situatie dragelijk te maken, op deze manier heb je met je kinderbrein jezelf veilig gehouden.
Door de overweldiging, de angst en het bedreigd gevoel ziet een kind geen andere keuze en verbreekt op die manier de verbinding met zichzelf.
Metaforisch gezien neem je afstand van jezelf en dus je lijf om te overleven, het doel hierbij is niet te voelen, denk aan pijn, verdriet of andere ongemakken. Dit doel werkt helaas door en zorgt er later voor dat het voelen niet zo makkelijk meer gaat.
Waar het je diende als kind om te overleven, dient het je niet meer als volwassenen.
En wat je niet hebt, kun je niet aan een ander geven. Je merkt al gauw in relaties of dit nu werkrelaties, romantische relaties, vriendschappen of je gewoonweg kennissen dat je je niet meer zo makkelijk kunt verbinden. Zolang de verbinding met jezelf niet herstelt is, kun je geen volledige verbinding met een ander maken.
Innerlijk kind
Eigenlijk gaat het herstellen van de verbinding met jezelf dus over hoe je weer verbinding maakt met het kind in jezelf.
Het is het kind in ons dat nog heel goed weet wat plezier hebben is, hoe het is om zich vrij voelen, om te zijn wie je bent en te doen wat je wil alsof er niemand kijkt.
Als kind heb je geleerd je voelsprieten te activeren naar de buitenwereld toe, alles en iedereen scant voor veiligheid en tegelijkertijd zoekend naar de grenzen, die er niet meer zijn. Althans ze zijn er wel, je kent ze alleen niet zo goed meer.
De kleine jij en de behoeftes die je hebt weer leren kennen en de grenzen herkennen is een proces.
Jezelf de ruimte geven met compassie …